Droge keel, klamme handen, bibberde knieën, krakende stem met voor je een publiek.
Duizenden ogen gericht op één persoon; jij.
Je slaat dicht in je hoofd en met je mond vol tanden voel je je steeds kleiner worden.
Spreken voor een publiek en niets meer uit kunnen brengen.
Hoe komt dit?
Waarom is spreken in het openbaar zo anders?
- Het is goed mogelijk dat je zelden in het openbaar een publiek toespreekt.
- Het publiek tegenover je te zien kan een gevoel van eenzaamheid opwekken.
- Gebrek aan zelfvertrouwen doordat je niet zeker bent over je eigen optreden.
- Slechte voorbereiding kan een voedingsbodem zijn voor angst.
- De toespraak is mogelijk te saai of te langdradig.
Hoe verminder je stress staande voor een groep mensen?
- Goede voorbereiding is een must. Hoe doe je dit?
Neem geen algemeen onderwerp, maar een thema.
- Wat wil je vertellen, wat is de boodschap?
Gebruik duidelijke en sterke argumenten.
- Welk soort publiek luistert naar je toespraak, zoek dit uit voor dat je aan je toespraak begint.
Gebruik heldere communicatie, houdt het eenvoudig en blijf bij de kern.
- Hoe bouw je de toespraak logisch op?
Door gebruik te maken van duidelijke notities en een schema.
- Hoe zorg je ervoor dat je niet gaat hyperventileren?
Langzaam en diep inademen. Even wachten. Je hart bonst harder dan normaal.
Probeer dit te kalmeren door je te concentreren op je hartslag.
Je merkt dat je hartslag zakt en adem langzaam uit.
- Niet bang zijn om fouten te maken.
Iedereen kan zich verspreken, wanneer je denkt dat je niet in het openbaar kunt spreken
dan lukt dit ook niet. Een positieve houding is belangrijk.
- Concentreer je op je onderwerp en niet op jezelf.
- Ga ervan uit dat je publiek één gesprekspartner is en niet een grote groep mensen.
- Het publiek heeft interesse in je.
Oefening baart kunst.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten