Gezellige Feestdagen en veel Liefde in het Nieuwe Jaar

 Maak plezier en Verwarm Elkaar als het Koud is

 Wens Elkaar alle Liefde toe Tijdens de Jaarwisseling

 Hou van je Liefsten die in je Hart Wonen

 Feest Samen en Geniet

 Geef Elkaar de Warmte van het Vuur wat in je Woont

Wees Elkaars Lichtje in Donkere Tijden


                                Ars Accretio komt vanaf 9 januari 2012 opnieuw met haar blogjes.
                                Tipje: lees de blogjes waar je geen tijd voor had de laatste maanden.

Communiceren

Gek fotootje?

Wat zie je?
Witte vlakke muren, blauw en grijs erachter, hoekkastje met rond deurtje daarop een goudkleurige schaal.
Op het witte horizontale vlak een hondenkop met ogen als lampjes, daarnaast een rood visje op een steeltje.
Rechts voor een buste, een David (van David en Goliath).

Je wilt meer zien, maar dat kan niet, de foto is zoals hij is en geeft slechts dit weer.
Je gaat je wel afvragen hoe het nu in wekelijkheid eruit ziet buiten de grenzen van de foto.

Heee… hoe apart, nu doe je dit wel.. Aftasten met je hersenen, buiten de grenzen willen gaan. Geen genoegen nemen met, maar verder willen, meer willen weten.
Je zoekt verder naar informatie, misschien iets niet goed bekeken? Neen, niets te zien verder.

Zo is het ook met communiceren; vaak hoor je slechts een klein deel van het geheel wat de ander overbrengt.

Je vergeet soms de gehele informatie door te geven. Of je denkt duidelijk genoeg te zijn geweest.

Vraag ernaar, stel de juiste vragen, verdiep je in de belevingswereld van de ander.
Dan kun je erachter komen en accepteer niet dat je genoegen moet nemen met een klein onduidelijk beeld, waardoor jij zelf een eigen 'waarheid' in elkaar gaat flansen. Die achteraf, zo blijkt erg vaak, totaal niet dat is wat de verteller bedoelde.
Verteller onduidelijk, toehoorder vult daardoor het verhaal subjectief op.

Zo ontstaan de misverstanden.
Onvolledige informatie kan een vreemd eigen leven gaan leiden. Wees duidelijk, helder en vraag of men je begrepen heeft. Succes op deze Blauwe Maandag.

Vrouwen

Wat doen zij daar, die vrouwen?

 Waarom staan zij daar?

Wil je weten wat zich hier afspeelt?

                                                     
Je kijkt eerst naar het geheel, globaal en vluchtig. Daar staan vier vrouwen, onbevangen zichzelf te wezen. Ze voelen zich niet bespied. Ieder staat in een houding die zij het prettigst vindt voor dit moment. De meest linkse vrouw staat met haar armen naar beneden, waarschijnlijk is zij de leider van het groepje of misschien hebben ze de afspraak dat zij als eerste straks haar lichaam mag verplaatsen, zij staat ook het meest in de starthouding, let op haar hoofd en lichaamshouding, naar links (ze weten wat ze gaan doen, symbolisch: naar links; verleden, is herkenbaar, is ervaring) willen ze, hun hoofden zijn ook deze kant opgedraaid. Hun ontblote bovenlichamen zijn ook zichtbaar voor degene(n) waar zij op wachten. Daar zal het te doen zijn. Ze zijn in afwachting, wetend dat ze mooi zijn, dat het straks gaat beginnen. Het lijkt alsof ze wachten op een seintje, pas dan zullen zij in beweging mogen komen. Als toeschouwer schaam je je bijna een beetje omdat de vrouwen zo zichzelf zijn en zij jou niet zien. De vrouwen zijn niet somber, je ziet het aan de kleuren. Ze hebben zich versierd, beschilderd zelfs. Ze hebben zich mooi gemaakt voor wat voor wie?
Zelfs hun haren zijn eén met hun lichaamstaal, wild en vrolijk hangen de haren als versierde koorden op de blote ruggetjes, hoe vrouwelijk, hoe vrij, hoe los. Jou wordt ook nog een deel van een linker blote borst gegund.
Ze wachten al een tijdje (kijk naar de meest rechtse vrouw met de armen over elkaar), vinden het volkomen normaal, zijn de rust zelve en voelen zich gerespecteerd zoals zij daar staan, dit zegt hun lichaamstaal en ook dat ze dit wachten helemaal niet erg vinden; blijkbaar wachten ze op wat leuks
ze hebben  het er voor over.
De eerste indruk is dus belangrijk voor je.
De kleuren, compositie en vormen geven je informatie.

Je gaat je er prettig bij voelen door te kijken naar de vrouwen
of je kunt nieuwsgierig worden. Je wilt meer weten in ieder geval.
Je ogen gaan de aquarel aftasten, zoekend naar informatie
wat een antwoord kan geven op je vragen.
Nog steeds weet je niet genoeg, ze gunnen je maar een stukje van hun verhaal.
Het kijken en het gevoel wat je erbij krijgt zorgt ervoor dat je beter wilt gaan zien
Zien waarom het is zoals het is.
Dus ga je zoeken, zoeken in jezelf, in je eigen verbeelding, in je eigen fantasie. Want dit is de bedoeling, zegt de maker, je krijgt alle aanwijzingen maar je mag ze zelf vinden. Gebruik je subjectieve belevingswereld.

Probeer het zelf eens, ga zo staan ruggetje hol met je armen boven je hoofd, de vingers gespreid,
een open houding, een ontvankelijke houding
wat voel je dan?
Afwachting, eensgezindheid, verlangen
rust en ontspanning, ontvankelijkheid.
Juist deze vrouwen hebben zich mooi gemaakt voor de mannen
en staan in eensgezinde afwachting alvast stilletjes te genieten van de momenten die gaan komen.
Zij nemen de tijd...
De tijd neemt hen niet...


                                                       

Kleine Plekjes

Zeldzaam zijn ze, deze plekjes. Ze bestaan nog.

Plots ontdek je er soms eentje, zoals deze.

Stil word je ervan daarna je kunt nog maar eén ding: binnenkijken.

Je merkt dat je vanzelf op je tenen gaat lopen alsof je stoort.

Zachtjes de afgebladderde deurtjes openen, oei.. ze kraken..

Wat zie je?

Door de tegeltjes op de vloer zie je de schuifelende mensenvoetjes

de druipende kaarsjes op het smalle altaartje

de dansende lichtjes door het openduwen van het deurtje

De felgekleurde kandelaartjes dapper, fier rechtop trots hun vlammetjes dragend.

Maria, ingetogen en devoot

hoog boven je hoofd.

zodat je wel omhoog moet kijken om te zien

om te voelen.

hier hangen heel veel wensen

vele smeekbedes

nog veel meer dankjewels.

Wat een hou-vast

in deze piepkleine ruimte.

Respect dat is wat je voelt nadat je gezien hebt.

Verbeelding en Werkelijkheid

Soms is het goed spontaan je eigen fantasie eens te laten werken.
Niet nadenken, maar direct hardop zeggen wat er in je opkomt, als je deze foto ziet.
Zo mooi, de natuur maakt zijn eigen schilderijen.

Tipje: mocht je deze tekst te weinig vinden, zoek het schilderij op van 8-12-011 en vertel jezelf opnieuw hardop wat je nog weet terwijl je ziet.
Verrassend voor jezelf dat je nog bijna alles weet wat beschreven werd gisteren?
Dit komt door de samenwerking van linker-en rechter hersenhelft wat op het moment gebeurde terwijl je zag en hardop las. De koppeling (samenwerking) tussen ratio en creativiteit zorgt dat informatie beter opgenomen en bewaard wordt. En dus ook weer spontaan gereproduceerd kan worden.

Fijn weekend en geniet van elkaar.

Kijk en Zie

Naast wat andere mensen je kunnen geven aan positiviteit, kun je natuurlijk ook jezelf ontwikkelen door bewuster te leren aanschouwen.

Wanneer je horizon breder is geworden, je meer kennis hebt vergaard, kun je ook beter in je vel zitten.

Bijvoorbeeld kijk eens naar dit schilderij hieronder

Wat zie je?

Je ziet een mens figuur, een vrouw waarschijnlijk. Zo te zien aan haar haren, de stand van de schouders, benen en haar vingers. De hele houding die zij uitstraalt heeft meer van het vrouwelijke dan van het mannelijke weg. Je ziet ook de kleur blauw flink aanwezig, blauw is een koude - een mentale kleur, de vrouw heeft het koud. Ze zit ineengedoken als het ware, gericht naar haar buik. De buik: de kern, het centrum van haarzelf. Ze heeft haar witte vingers voor haar ogen en steunt zo haar hoofd: de mentale kracht laat het nu afweten. De vingers zijn gebogen, zelfs aangespannen. Oei.. toch iets heftigs aan de hand daar. Wit: de kleur van de zuiverheid. Wit bevat alle kleuren tezamen. Maar ook: door witte vingers stroomt geen bloed, koud heeft ze het dus, geen doorstroming. Haar linkerschouder is bloot, onbedekt; Links staat in de symboliek voor het verleden. Ze heeft de schouder niet afgeschermd, terwijl haar hele lichaam overvloedig beschermd is door grote blauwe doeken en rokken. Haar verleden is nog teveel aanwezig in het heden (zware last op de schouder). Haar voeten lijken verdwenen verzonken of opgelost in de grond onder haar, maar de grond lijkt ook geen grond. Ze heeft water om zich heen, haar voeten staan in het water. Water is het symbool voor emotie. Ja nu weet je het zeker; deze vrouw heeft verdriet. Je ziet nu ook plots de kleur groen wat beter; groen is de natuur, groen staat voor liefde, rust en vasthoudendheid. Ze is ook dapper dus ze weet dat ze door deze periode in haar leven heen moet, dit weet jij nu. Je weet alweer wat meer: de koude zit in hetgeen zich om haar heen heeft gevormd, de kleding: haar omgeving waarin de vrouw leefde was niet goed voor haar, gaf haar geen voeding, echter wel zoveel koude dat haar huid wit is geworden, geen goede doorstroming meer, de kou is naar binnen geslagen, ze is niet in staat geweest om de kou buiten te houden. Ze weet het, ze zit niet voor niets zo gebogen, ze is op zoek, op zoek naar zichzelf, ze is teleurgesteld, verdrietig Ze zoekt de warmte in zichzelf want ze voelt dat ze leeft. De doorzichtige gordijnen laten ook een beetje geel toe. Geel: de kleur van de hoop, van een nieuw begin (denk aan Pasen), van voorzichtige verandering. Ze heeft het geel nog niet ontdekt met haar ogen, maar toch voelt ze het. Hoe? Door de kleur paars. Paars is een spirituele kleur. Het 'aloude weten' zit in haar, haar intuïtie. Ze is wijs, ze heeft met haar innerlijk spirituele weten haar lange samengebonden haren versiert. Haren staan in de symboliek voor groei, geestelijk groei. Opnieuw een aanwijzing dat ze wijs is. Maar waarom heeft ze nu zoveel verdriet? Kijk naar haar benen. Zij vormen een koud hart in haar leven; de vrouw mist de liefde. Haar hart ligt levensgroot op de voorgrond. Ze laat het je zien door de doorzichtige gordijnen links en rechts een beetje open te hebben geschoven. Aha, je mag meekijken van haar, ze laat een stukje van zichzelf zien. 

Met haar toestemming mocht je meekijken en hopelijk zie je nu meer. Succes.

Gouden Bergen

Ooit iemand ontmoet dit je deed geloven dat gouden bergen bestaan?

                                                         Wat gebeurde er toen met je?
                                      Werd en voelde jij je vrolijker, blijer, sterker, krachtiger?
                                  Waarom?
                              Omdat je energie weer stroomde?      
                           Omdat je in iets geloofde?                                                        
                        Omdat je, ook al was het maar voor even,
                     het gevoel had dat jouw zorgen helemaal                
                 voorbij zouden zijn?

              Heerlijk hè? Enkel genieten.
          Soort Dagobert Duck gevoel creëren; zwemmen in je eigen goudberg.

Neen, geen realiteit dus. Maar die iemand die je in gouden bergen deed geloven heeft wel iets bereikt bij je: deze persoon heeft het positief denken bij je geactiveerd. Het gevoel ergens uit kunnen komen, ook al is je leven nog zo onoverzichtelijk tijdelijk. Je werd toch vrolijker bij die mooie gedachte?
Waarom dan direct weer inzakken? Waarom dan het ontstane gevoel niet hoog houden, waarom dan ineens weer doemdenken?

Pluk de vruchten van wat andere mensen je aanreiken, hoe klein het ook is; wees blij met wat je krijgt en kijk niet naar wat je niet hebt.

Wat Zie Je?

Zonder eerst te lezen beschrijven wat je ziet, kun je dit?

         
              Niet gewend misschien om goed te kijken, te aanschouwen of te observeren?
                                 Wanneer je dit regelmatiger gaat doen, leer je beter te zien.

                                                                 Wat zie je hier?

Twee dieren, de een groot de ander klein, althans zo zie je het op de foto.
Beide dieren zijn licht, erg licht van kleur, dezelfde kleur, hetzelfde wit en beiden ook crèmekleurig, beide dieren hebben haar, niet te lang en niet te kort, beiden beschikken over grote oren met flappen. De grootste heeft een nummer in zijn oor 3494. Oef.. een te nummer zijn.. De ander is aangelijnd ook geen pretje; altijd te moeten doen wat ervan je verlangd wordt. Een dubbele halsband, wat zegt dit? Is dit een meegaand typetje of en sterke power-tank?
Twee verschillende neuzen die elkaar aanraken, heel voorzichtig, heel zachtjes aftastend en betastend. Het ene dier is zelfs zover gegaan dat hij zijn kop door het prikkeldraad heeft gestoken; moet je toch lef voor hebben. Toenadering zoekt hij dus. Ze kijken naar elkaar en staan stil in afwachting wie de eerste beweging maakt. Respect voor elkaar en  laten blijken dat je zo elkaar beter wilt leren kennen. Beiden beseffen dat ze anders zijn, dat de ander niet van zijn of haar soort is. En toch worden ze naar elkaar toe getrokken.

                                                          Zo is het ook met mensen.

Sta eens stil bij de ander, ook al is hij of zij niet van jouw 'soort'. Ook als je dit niet gewend bent, kunnen toch heel mooie momenten zomaar plots je leven binnenrollen.
En achteraf wanneer het moment voorbij is en je hebt er niets mee gedaan omdat je er weer niet bij stilstond, omdat je niet goed gezien hebt wie die mens eigenlijk is of welke aanvulling deze mens kan geven aan je, ja dan is het te laat, dan heb je spijt.
Probeer het eens, laat het eens toe.
Vast en zeker zeg je, mits je er voor open staat;" Het is een verrijking die ander,  een nieuw mens in mijn leven. We groeien daardoor allebei."

Lente op Sinterklaasdag

Sluit je ogen eens op deze maandag en herinner je de geur van de prille lente. Hoe zacht, hoe fris.

Met haar toch al heldere kleuren, haar ontluikend schuchtere look. Haar glorie en haar dapperheid. 

Vergeet niet haar kracht; doe het maar eens na zo door die aarde heen te boren. Dit betekent: ik wil, ja ik wil, ik wil echt, ik ga door, ik zal er komen, daar waar ik zijn wil.........

Fantastisch toch, die natuur, wat een power, keer op keer.

Gewoon doorgaan, ieder jaar opnieuw.

Grandioos.

Chapeau voor de lente. 

Voor een nieuw begin.

Pas het nu eens toe op jezelf.

Chapeau voor jezelf, omdat je het toelaat kracht te putten uit een beetje lente (lees: nieuw begin, whatever it is) aan jezelf  te geven. Vergeet niet dat je ieder moment, elke seconde in je leven kunt kiezen om opnieuw te beginnen. Want het is jouw leven, jouw vrijheid, jouw verantwoordelijkheid die je hebt ten aanzien van jezelf, ten aanzien van de ander, ook ten aanzien van de natuur in en om ons.

Zomaar iets laten ontluiken in de bijna winter, daar is moed voor nodig.

Kijk naar de natuur  en leer van haar eeuwig geduldig tot bloei komen voor sterven en opnieuw herrijzen.

Namasté.

De Perfecte Partner 3

Natuurlijk bestaat die niet. Onmogelijk dat een enkel persoon alles voor je kan 'vervullen'.
Je weet het wel dat dit geen werkelijkheid is of ooit kan worden, maar stiekem zou je dit toch soms willen bedenken, al is het maar voor eventjes.

Stel dat het wel zo was: hoe zou je relatie zijn?
Want er zou nooit een meningsverschil zijn, nooit onbegrip, elkaar altijd goed verstaan middels communicatie. Verbaal en non-verbaal.
Ga je dan nog werken aan jezelf, aan elkaar, met elkaar? Neen, dat hoeft niet want er is niets wat nog beter kan.
Al snel saai dus, of zelfs vervelend. Aha, dus toch niet perfect want het wordt nu al vervelend.
Gelukkig maar niet perfect dus; blijf sleutelen, blijf elkaar uitdagen, blijf je verdiepen in elkaar. Want voordat je het weet zit je tussen het prikkeldraad.