Faalangst

Faalangst is een angst om te falen, dat wil zeggen dat iets niet zal lukken.

Wanneer je van plan bent iets te gaan doen bestaat er altijd een kans dat het niet lukt.

Bij faalangstigen is deze kans van niet slagen ongeveer negentig procent.

Logisch dat je als faalangstige denkt: “Waarom zou ik er überhaupt aan beginnen?”

Niet faalangstigen hebben juist het tegenovergestelde; zij denken dat er een kans van negentig procent bestaat dan men wel zal slagen.

Wat doet angst in het lichaam?

Angst produceert adrenaline, daardoor gaan de hersenen minder goed functioneren. Terwijl juist opgewektheid en een positieve instelling een tegenovergestelde werking lijken te hebben. Optimisme lijkt ook een activerende invloed op de hersenen te hebben.

Bij faalangst gaat het niet alleen om het niet lukken. Mensen die faalangstig zijn verwachten heel vaak negatieve reacties. Wanneer je thuis iets lekkers kookt voor je gasten, ben je misschien bang dat zij zullen zeggen dat het niet lekker smaakt. Negatieve verwachtingen van wat zal gebeuren nadat je iets minder goed gedaan hebt, of iets wat in jouw ogen helemaal is mislukt.

Hoe komt het dat je zo negatief over jezelf denkt of dat je zo somber bent over verwachtingen naar de  toekomst?

Hoe komt het dat de ene mens vaker het negatieve prevaleert en de ander juist het positieve activeert in zichzelf?

Dit gevoel van jezelf heeft alles te maken met de manier waarop je ouders en of anderen uit je omgeving vroeger in je prille kinderjaren reageerden op foutjes of vergissingen van jou.

Overigens is het heel normaal dat je je soms vergiste of iets niet goed begreep als klein kind. Op zich hoef je hier niet een negatief zelfbeeld door te ontwikkelen

Echter het is heel wat minder als de volwassenen in je nabije omgeving erg emotioneel of overdreven negatief reageerden op jouw ‘mislukkingen’.

De reactie van de volwassene is in het onbewuste van jou gekomen en die negatieve reacties zijn gelinked aan de foutjes of mislukkingen. Er is nu een bad-clustertje aangemaakt.

Iedere keer als je in je latere leven iets wilt doen of ondernemen, bijvoorbeeld kamer opruimen, goed voor jezelf zorgen, een proefwerk maken op school, reageert je onderbewustzijn met: “Als dit niet goed afloopt, gebeuren er de vreselijkste dingen”.

Zo ben je geprogrammeerd vanuit je jeugd.

De angst hiervoor verlamd je, die angst zorgt ervoor dat je hersenen minder goed kunnen functioneren en jij niet goed kunt presteren waardoor de kans groter wordt dat inderdaad ‘dat’ gebeurt waar je bang voor was.

Ouders geven soms ook extra veel kritiek of negatieve kritiek omdat ze het kind willen stimuleren zijn of haar best te doen. Zonder te beseffen wat ze het kind verder nog meegeven aan ballast op zijn of haar levensweg.

Ouders realiseren zich niet dat het kind vaak tientallen jaren worstelt om los te komen van dit negatief zelfbeeld ontstaan in de jeugd ook door onwetendheid van opvoeders.

Geef je kind de kans om uit te groeien tot degene die hij of zij in wezen is; zichzelf.

Belast het niet met de ballast van je eigen onverwerkte emoties.

Opvoeden kun je leren.