Evenwicht, Rust en Succes

Uniek pad naar een completer leven

Iedereen worstelt wel eens met één of meerdere grote levensvragen. Wie ben ik? Hoe onderhoud ik mijn relatie? Een carrière ... wat nu? Als interactief life consultant begeleidt Josée Landman uit Breda al meer dan 30 jaar mensen in hun zoektocht naar een gebalanceerd bestaan. Ze schrijft daarvoor telkens een uniek verhaal, steeds vertrekkend vanuit de persoon die ze helpt en gebruikmakend van diverse counselingtechnieken.

Veel mensen zitten opgesloten in hun vastgeroeste gedachten- en gedragspatronen. Daardoor kijken ze wel naar hun werkelijkheid, maar zien ze niet wat ze zouden kunnen zien voor een gebalanceerd en gelukkig bestaan. Josée doorbreekt dit. “Ik stimuleer mensen om op een andere manier om te gaan met de uitdagingen in hun leven. Zo leer ik mensen ook om beter te communiceren, zowel met zichzelf als met anderen. Communicatie vormt bijna altijd de sleutel tot succes.”

Sparringpartner
Tijdens haar begeleidingstraject volgt Josée haar eigen pad. Ze leeft zich telkens volledig in. “Het kennismakingsgesprek gebruik ik om een analyse te maken van de knelpunten. Vervolgens stippel ik in overleg met de cliënt een individuele route uit om te groeien als mens. Iedereen heeft talenten, maar iedereen is ook anders.”

Josée engageert zich telkens volledig, toch blijft de cliënt de regisseur van het verhaal. “Ik beschouw mezelf ook als een sparringpartner die waar nodig een spiegel voorhoudt en die je volledig kunt vertrouwen. Ik stel vragen en daag uit om verder te kijken dan het voor de hand liggende. Je staat ervan versteld hoe mensen door deze aanpak veranderen. Niet voor niets verwijst mijn Latijnse bedrijfsnaam Ars Accretio naar ‘de kunst van het groeien’. Mensen krijgen een andere kijk op zichzelf en hun omgeving. Daardoor nemen ze andere beslissingen en bevrijden ze zichzelf uit een vastgelopen situatie.”

Aanpak op maat
De manier van begeleiding hangt volledig af van de uitdagingen en de omstandigheden. “Soms zie ik iemands wekelijks, twee- wekelijks of maandelijks. Mijn begeleiding kan zich beperken tot pakweg zes maanden, maar ook over vele jaren lopen. Tussen de sessies door houd ik contact per 
e-mail, telefoon,Skype en/of sms.”
Josée behandelt daarnaast uiteenlopende vraagstukken in de blog op haar website.

Ceresstraat 13 | 4811 CA Breda | T 06 245 823 63 | josee@arsaccretio.nl | www.arsaccretio.nl 

Inbraak in mijn auto

Gisterenavond is het mij overkomen.

Autoruit aan diggelen geslagen.

Ik heel even weg, heel normaal voor mij om alles aan waarde mee de auto uit te nemen.

Normaal vertel ik altijd, echt altijd, iedereen dit het horen wil: 

"Haal je spullen uit je auto".

Normaal gesproken doe ik het altijd!

Echter gisteren even niet.

dus...

Laptop weg ...

Prachtig zwartleren envelop schoudertas weg met inhoud..

Nog een tas weg met vrouwenspullen...

Bril weg...

Honden etensbak weg...raar moet die dief ook nog die hondenbak?

De hondenbak was het enige wat zichtbaar lag opgesteld.

Dus...

Geen blog deze week.

Kom weer terug bij jullie als ik weer moed heb verzameld.

Want tegenwoordig ben ik moedig als ik mij niet laat kisten

om een nieuwe te kopen.

Voor alles verzekerd

maar diefstal uit auto komt blijkbaar zo vaak voor

dat het niet meer te verzekeren valt!

Dom geweest, hand in eigen boezem gestoken en mezelf beloofd echt nooit, 

nooit

meer spullen in mijn auto achter te laten.

Ook al is het maar voor een kwartiertje.

Dus als je iemand ziet zeulen met tassen ben ik het misschien

of is het de dief?

You Only

Daar sta je dan.

In je eentje, in die grote buitenwereld

Met een binnenwereld die nog lang niet 'af' is.

Onzeker diep in jezelf maar resoluut grote stappen nemend; volwassen stappen zijn het.

Alsof het de gewoonste zaak is, alsof je elke dag opnieuw beslissingen neemt over

in relatie 

verbinding zoeken

of juist nog niet.

Een kind

op de wereld zetten

of juist nog niet.

Kiezen voor die wereldbaan

of 

juist niet.

Waarom lukt het nog niet?

Nog geen zelfvertrouwen genoeg? 

Het is ook trainen, ervaring opdoen.

Mag allemaal.

Neem dan deze keer voor de verandering eens je eigen talenten onder de loep.

Hoe?

Praat met iemand die je goed kent.

Vraag aan die ander jouw eigenschappen te benoemen waar je goed in bent.

Je zult versteld staan wat andere mensen in je zien, terwijl je dit zelf heel doodgewoon vindt.

Dit zijn nu je talenten; pak ze uit, ontwikkel ze, laat ze groeien en krijg zelfvertrouwen.

Ieder mens heeft iets unieks.

Wanneer je zo werkt aan jezelf dan stroomt je kennis en de opgedane ervaring op een dag als vanzelf naar anderen, die er ontvankelijk voor zijn: je geeft zin aan je leven, zin aan de wereld om je heen.

Aan je partner, aan je kinderen, aan je vrienden en vriendinnen.

Aan je collega's en alle mensen in je omgeving.

Kijk maar om je heen en zie dat de wereld door jou

 ook gekleurd is geraakt.

We willen je niet missen.

Je bent belangrijk!

Don't Worry: Be Happy

Niet realistisch natuurlijk.

Je overal zorgen over maken.

En ook niet realistisch is dit: alsof jij je altijd 'goed in je vel' kunt voelen.

Natuurlijk niet. 

Dat is ook al niet nodig: Bad Days mogen, moeten zelfs af en toe.

Mensen zijn niet statisch en altijd dezelfde in gevoelens en gedachten.

Juist flexibel leren zijn of de mening van de ander eens goed onderzoeken.

Je eigen overbodige ballast lekker loslaten.

                                           

                                                     Soms ook eens alleen durven zijn,
                                                   alleen met je gedachten en gevoelens.
                                                Ook dié vragen regelmatig om onderhoud.
                             Wolken en/of donkere stukken zullen altijd in je leven aanwezig zijn.
                                                    Net zo goed als de zon in je leven.

                                                       Je weet dat de zon er altijd is,
                                           echter je moet hem af en toe wel erbij trekken.
                                        Bewust de lucht schoonvegen, door het zelf te willen,
                                                   door zelf initiatieven te ontwikkelen,
                                               door zelf ergens moeite in te gaan stoppen.
                                    In die vriendschap, in die nieuwe job, in de ware liefde
                                                     zoals jij dit voelt op dit moment.

                                    Moeite ergens instoppen is ook werken, niets gaat vanzelf.

It's Me Man… It's Me…Listen To Me…. Please Listen..

"Give Me Space.."

Blind, murw, lamgeslagen…(letterlijk, figuurlijk?)

"Geef me de ruimte waar ik naar snak..

Vanuit mijzelf, vanuit mijn wezenlijke ME..

The One I Am, The One I Really Want To Become Eventually…"

In liefde en vrijheid ben je het aangegaan….

Verbintenis met je geliefde, verbinding met het contract, het verbond tussen soms tegengestelden.. soms… gaat het mis,
soms … lukt het niet…
soms… (raar woord)

meer soms dan vaak… gelukkig…

Als je Kijkt en niet verder leert Zien….
dan word je Verbond een Verband
jouw verband; verstrikt in elkaar?

Loepje nodig?…vergrootglas?
Here it is.. "Please Help Me Exercise…"

Verband.. is dit nodig?

Blijkbaar..

Wat is de functie van een verband……………………………………………………………?

Bij elkaar houden van de wond zodat de genezing tot stand kan komen.
Tijd,

Rust,

Afzondering,

Laat het Systeem zijn werk doen…

Daarna… Heling…

Groei..

Vernieuwde kracht..

Nieuwe energie..

Dus..

In je vernieuwende, helende kracht komen kan

ACTIE

betekenen.

‘Verbond versus Verband’ (kleur groen= o.a. harmonie, ook menselijke liefde met jezelf ervaren).

Of (kleur blauw = een verstandelijke/ rationele afweging maken).

‘Verbond versus Verband’ (nog niet los kunnen laten, rood: liefde, hmmm…dus vechten = ga ervoor = tegenstand (altijd ergens) = BIG TROUBLE (often not always),  passie, zwaar innerlijk gevecht vanuit opvoeding, milieu, omgeving.

Duidelijk?

Hoe vaak komt het voor dat jij de slip van je partner naast het bed

tijdens de veel te snel ingetreden ochtend naar de wasmand sleept ergens in de dag….?

Hoe vaak krijg je het voor elkaar dat jij geen aansluiting bij partner of vriendin/vriend

vindt, ontvangt…of nog erger….Zoekt…..

Bij degene die je echt liefhebt?

Hoe lang duurt het nog voordat je gaat praten.. durft te praten..

Mag praten.. wil praten.. van jezelf, enkel van jezelf.. echt communiceren..

met die ander waarbij het leven ooit goed was?

Leek te zijn?

Coming Home

Wat doet deze foto met je, als je langer Kijkt dan gebruikelijk?

Wat Zie je?

Een blauwe lucht, groen bedekte rotswanden, witachtige bodem en oh jah..

een mens.. neen, drie mensen. Nou én wil je zeggen?

Blijf kijken en wend je blik niet af… laat de foto op je inwerken.

Allereerst de compositie; magnifiek!

Waarom?

Zowel horizontaal als verticaal; prachtig evenwicht.

Maar ook…. 

Kijk naar de man, in het licht wit onderste deel; vrijwel in het midden tussen links en rechts.

Hij lijkt haast te hebben. Bestudeer zijn houding, zijn lichaamstaal.

Waarom heeft hij haast op vakantie?

Hij wil zich voegen bij de twee personen voor hem. Kijk maar.

Iets links vóór hem. Wanneer jij je ogen iets omhoog laat gaan zie je als het ware het samenkomen van de rotspartijen, volg die lijn verticaal. Dan een klein stukje groen/blauw, wat waziger tussen de rotsen en overgang naar de lucht. 

Pats: blauw… 

Wauwwww een trechter van blauw en jij.. jij kijkt omhoog. 

Jij wordt meegezogen, glijdt als het ware de ruimte in.. 

Zomaar als vanzelf. Wat voel je als je Kijkt?

Zie je ook?

Openheid? Ruimte? Losmaken van? Mega ruimte in je hoofd? Iets Groots, iets oneindig als je 'doorzoeft' naar boven?

Je wordt vanzelf stiller dan stil, vanaf de witte grond-groene rotspartij- blauwe lucht verder 

doorkijkend…

Voel jij je nietig nu?

Prima!

Denk aan André Kuipers

en zijn respect

voor alles op Aarde

tegelijkertijd

wat daarbuiten de Aarde is……..

Wordt het niet eens tijd dat wij hand in eigen boezem leren steken?

Dat we gaan nádenken en ernaar gaan leven ipv raak dartelen alsof het niet op kan?

Thuis komen bij jezelf, net als André 'thuis kwam' bij een stukje van hem zelf, 

als mens besefte hij dat hij zorg moet gaan dragen.

Zorg dragen en 'weten' dat wij heel veel nog niet weten

Nietig voelen en dit uitdragen verdient respect.

Laten we beginnen met moeite te stoppen in elkaar

 respect te leren tonen voor de ander.

Heel raar? Je krijgt het ooit terug.

After The Moment....

Fijn dat je weer heelhuids thuis bent gekomen.

Althans...

Zo lijkt het.

Geen wonden of gebroken ledematen, zelfs vervelende vliegen en muggen getrotseerd.

Ruzies bijgelegd, gekoesterd en bemind.

-Heelhuids-, slaat hier op je innerlijke belevingsmomenten.

Was het af en toe zwaar, heftig, confronterend?

Zwoegend, ploeterend, incasserend ook 'On Holiday'?

Voelde jij je klein en nietig zoals de persoon op de foto?

(Deze foto komt overigens volgende week terug!)

Durfde je het eerlijk toe te geven (aan jezelf) dat jij je leven nog niet op orde hebt, of nog steeds

 niet?

Meedoen met anyone, de 'drive' ervaren, the kick insite...

En ja, dan komt toch het moment van thuiskomen, letterlijk en figuurlijk.

Thuiskomen bij jezelf...

Wie ben je eigenlijk?

Wat wil je?

"Hoe red ik mijn eigen leven, met al die ogenschijnlijke puinhopen

van crisis en politiek, daarbij opgeteld mijn eigen onzekerheden?"

Jij die niet weet welke richting uit te willen groeien..

jij die niet kunt kiezen, want.....

Er zal altijd een 'want' zijn, altijd, such is live.

Je kunt echter wel het heft in eigen handen nemen,

door op het kruispunt van je leven

de beste keuze op dat moment te gaan leren maken. 

Weloverwogen...

Vanuit je eigen ervaringen, visie, persoonlijkheid.

En oh jah, vanuit je eigen Zijn.

Degene wie jij bent

mag kiezen 

of je rechtdoor of rechts af wilt...

OF...

Nog even wilt onderzoeken in de vorm van sparren 

of gewoon een goed gesprek.

Relaxen

op je levensbank dat mag ook al, helemaal in je eentje, dicht bij jezelf...

lekker ná luierend, afkickend van de vakantie, sudderend, dromend, genietend.

Denkend en

kijkend naar de lucht.

En daarin/tussen/achter die wolken

vind je de oplossing....

ALTIJD.

Als je maar lang genoeg en serieus Kijkt

dan Zie je vanzelf.

Enjoy your Holiday

                                                                    Zonder tranendal

                                                              zonder zware ballast

zonder jezelf op slot te zetten

                                                       zonder de ander vast te willen binden.

                                                               Wel met warmte en genieten

                                                                  met je veilig voelen

                                                          met uitzicht op andere horizonten

                                                             met ontspannen bezig zijn

                                                    met nieuwe uitdagingen onderzoeken

                                                            met af en toe uit je dak gaan

                                                                     met creatief zijn

                                                                 en met cultuur snuiven.
Fijne vakantie en tot ziens in week 36.

Géén Struisvogel, Piekeraar of Calimero

Wel graag een persoon die stevig gegrond is met beide benen op de grond.

Goed kan focussen alsook in staat is helicopterview toe te passen.

Die zonder het eigen evenwicht te verliezen de ander kan 'liften'.

Partner, vriend, vriendin, kind, collega het doet er niet toe wie.

Wat kun jij zelf de ander geven?

Ben je al zover dat je niet weer té ver gaat, zelfs niet weer té ver gaat wanneer de ander het 

overbekende slachtofferrolletje speelt en jullie beiden door elkaar in de greep te houden je emotioneel gechanteerd voelt?

 Herken je dit?

Wat gebeurt er als je de ander met respect uitnodigt om een gelijkwaardig gesprek aan te gaan? 

En nu niet eens de ander in een bepaalde 'rol' alvast duwen van ondergeschikte of de ander vanuit een ouderrol telkens opnieuw dominant benaderen door jouw manier van communiceren.

Ben je al zover dat je goed in balans bent, ben je al zover dat je jezelf kent en weet waar je eigen grenzen liggen? 

Dan pas ben je in staat om de ander te helpen te groeien.

Maar hoe doe je dit het onduidelijke "liften" bij de ander?

Door te observeren wat heeft de ander nodig, door goed te luisteren met name wat er juist niét gezegd wordt; in staat zijn tussen de regels door te lezen. 

Door achter de werkelijke behoeften te komen wat de ander nodig heeft en niet door jouw wensen op de ander te plakken.

Door dus goed te leren communiceren.

Ieder mens is uniek; ieder mens mag uitgroeien en opbloeien volgens zijn eigen grondpatroon.

Waneer je ontevreden bent over de ander zegt dit meer over jezelf dan over de ander.

Inzoomen versus Uitzoomen

Duidelijk toch?

Beiden belangrijk, wel op het juiste moment.

Wanneer je je direct begint met je te focussen op een detail

kun je geen helicopterview krijgen

over het totaal beeld.

Neem afstand, zorg dat je een totaal overzicht creëert

en blijf waakzaam

met je handen los.

Dan pas kun je je focussen.

Laat ook eens iets ontstaan

door evenwicht te scheppen 

tussen inzoomen en uitzoomen.

"Druk Druk Druk Druk Druk"

Was je zooo druk bezig?

   

Zooo druk met het uit zoeken van Het Schilderij 

Met als thema Natuur?

Voor boven de bank?

Was je zo druk bezig met de inrichting van je zitkamer

waarin je persé Natuur wilt neerzetten.

Omdat het zo leuk staat, omdat je wilt pronken?

  

Hè wat jammer nou, weer niet aan de boys 

de juiste aandacht gegeven?

Hen voor de zoveelste dag tussen de keukenkastjes laten spelen?

Omdat jij zo druk was

met het creëren van Natuur in je huis?

De zoveelste dag dat je vergeet te vertellen dat de eieren uit de kip komen?

Het veulen uit het paard?

Het lammetje uit een schaap?

De zoveelste dag dat je er helemaal niet bij stilstond dat je ook kippen in je eigen achtertuin kunt nemen,

 zodat je "knullies" zelf de eitjes kunnen rapen?

Zodat ze zelf kunnen voelen en ruiken en leren zien.

Alweer vergeten te vertellen 

dat uit een walnoot een reusachtig grote boom kan groeien.

Zelfs een boom heeft een gezicht, nooit gezien?

Nooit hen laten zien?

Kijk maar ....

En dit is de vrucht van deze boom, 

walnoten in een jasje, hen nooit verteld?

Hen nooit laten zien?

Dit is het piepkleine 'kindje'

van die walnotenboom.

Ben je ook vergeten te vertellen dat appeltjes aan de bomen groeien?

Dat zelfs de boer ze soms vergeet te plukken?

                                                     Misschien ontdek je nu pas
                                                  dat dit bloesem van de appel is,
                                                             vergeet het niet
                                                        door te geven aan hen.

Want als jij het niet weet, hoe kun je dan ook weten dat de Natuur zo helend is, 

zo inspirerend, zo voedend

voor kinderen,

voor hun gezonde uitgroei.

Ben je ook nog vergeten hen te vertellen dat het veulen zijn moeder nadoet en zo het leven leert?

Wat jammer dat zij het niet van jou leren....

van wie leren ze het nu?

                                                           
                                                               Opvoeden begint bij jezelf.
                                                             Neem je verantwoordelijkheid
                                                             en geef je kind de Natuur terug.

"Soms ben Ik Hard Soms ben Ik Koel"

Niet gemakkelijk om in vrijwel alle omstandigheden 

met beide benen 

stevig op de grond in je schoenen te blijven staan.

Toch wordt dit verlangd van je in de maatschappij.

waarin je jezelf moet bewijzen omdat je nog te jong bent, te onervaren, te nieuwbakken.

"Soms ben ik hard soms ben ik koel,

ik zeg dan niet wat ik bedoel."

Uit: Blöf 'Meer kan het niet zijn'.

Is dit eigenlijk niet prachtig?

Het niet altijd kunnen nog, het niet altijd weten nog?

Heeft iedereen dit niet op en in diverse tijden van zijn /haar leven?

Waarom zijn we dan zo ongeduldig, zo gehaast, zo gestrest

als er een Nieuwe op de werkvloer komt, die 'het' nog moet leren.

Waarom eisen we dan zoveel van die Nieuwe, die "Dropkoning"?

Omdat er toch iémand moet zijn die drop voor ons haalt?

Waarom?

Het zegt meer over jezelf dan over de nieuweling.

Mensen in hun kracht zetten lukt veel sneller en met meer resultaat 

door hem of haar in waarde te laten, door het beste in die persoon naar boven te halen.

Tja… dat vraagt wel om mensenkennis en bovendien om inzicht in jezelf te hebben.

Veel relaxter, veel gezonder, veel stimulerender

dan iemand snel afbreken of lekker hard en koel zijn.

Better to Try..

"Better to try all things and to find all empty,

than to try nothing and leave your life a blank."

Charlotte Brontë 1816-1855

Ga voor hetgeen je wilt gaan in je leven, zodat je niet teleurgesteld raakt over jezelf.

Onderzoek wat je nu dwars zit, waarom je nu zo moe bent.

Zoveel jaren al. Onderzoek wanneer en waarom iets scheef is gegroeid.

Repareer of vernieuw.

Dus ook met achterstallig onderhoud in relatie tot de ander.

Weet je wat ook nog aan de hand kan zijn?

Dat je gewend geraakt bent aan het aanpassen aan de ander, aan het inslikken van de woorden tussen jullie. 

Dat je vergeten bent om goed voor jezelf op te komen, dit misschien ook nooit goed geleerd hebt.

Dat je niet tegen ruzie kunt en dus ook maar nooit maakt.

Af en toe eens onvrede uiten in woorden mag zeker, als je het ook weer goed maakt is er niets aan de hand. Integendeel. Het versterkt de wederzijdse band.

Dat je in plaats van eens je hart goed te luchten, de onvrede opkropt. Jaar in jaar uit. Dát is pas schadelijk.

 Schadelijk voor de relatie en schadelijk voor jezelf.

Laat het niet zover komen.

Zorg voor herstelwerkzaamheden op de juiste plek door de juiste mensen.

Zorg ervoor dat de goede verbindingen in stand blijven en de overbodige losgekoppeld worden.

Hoe? 

Door te leren praten, door je hart te luchten, door te vertellen dat je niet meer zo verder kunt of wilt.

Pas dan treedt verandering in.

Someone to Love

Klopt deze foto met de titel?

Ja.. jammer genoeg komt het al te vaak voor dat

wat je voor "houden van" verslijt, simpelweg te vangen is in geniepige woordjes,

zoals; emotionele chantage, wurggreep, klem zetten.

Hoe komt dit, dat er zoveel mis is gegaan in jullie relatie naar elkaar, naar jullie kinderen?

Door je eigen onverwerkte angsten, ontstaan door eerder negatieve ervaringen

probeer je je geliefde in een keurslijf te proppen. Of juist door de ander constant tevreden proberen te stellen.

Door zo te handelen gaat het Angstbeest in jezelf even slapen, het geeft tijdelijk een iets beter gevoel bij jezelf. Want je merkt; "Héé, als ik heers over de ander of de ander vrijwel constant tevreden stel, voel ik geen angst in mezelf." Logisch toch dat je dit gedrag gaat herhalen, keer op keer, jaar in jaar uit. Bij alle relaties die je hebt met anderen ontdek je dat zo te handelen beter is voor je eigen gemoedsrust. 

Je partner, je kinderen, collega's en/of werknemers.

Een harnas zelf aantrekken, wat jou goed uitkomt, wat het beste bij jou voelt, het rustigst, het meest bevredigt bij jou, al is het maar tijdelijk. Zodat het grote Angstbeest in jezelf blijft slapen.

Zodat je niet hoeft te investeren in Innerlijke groei, zodat je niet een gezonde relatie met jezelf hoeft aan te gaan, maar handelt volgens standaard patronen, niet luisterend naar je innerlijke stem of behoeften.

"Goed," zul je zeggen, "dat is mijn keuze, mijn verantwoordelijkheid hoe ik mijn leven indeel."

Maar wat gebeurt hier met de ander uiteindelijk?

Die staat, zoals op de foto stil en eenzaam, zonder groei meer te verlangen naar zijn hol, onder hem. Dit is nog de enige uitweg die hij kent. 

Om erin te kruipen, om rust te vinden, om zijn wonden te likken opgelopen in jullie strijd, om weer te herstellen en aan te sterken, afkicken van de ongezonde voeding en alcohol, weer zich gezond te gaan leren voelen.

Want daar in die relatie, daar bij die ander waar je ooit zo goed mee startte voel jij je geketend, belemmerd, vastgenageld, je komt niet meer tot groei en bloei, maar verschrompelt.

Je creativiteit verdwijnt, je liefde voor de natuur komt niet tot wasdom. Je zoekt je genot alle dagen in de drank en overdadig slechte voeding. Tot overmaat van ramp verveel jij je bij en met die ander, bij die eerst zo mooie liefde. 

Het begon toch zo mooi: schattige baby'tjes, lieve kleintjes. Tussendoor echter sijpelt al snel de ergernis door het veranderende leven, door een nieuwe verantwoordelijkheid? Door het niet erover durven praten, door het niet opkomen voor jezelf, door het vastgebonden gevoel wat de ander in je oproept, waarvan je het gevoel hebt dat diegene je klemzet. 

Neen, je zet jezelf klem, je vergeet en durf zelf niet te praten, je durft niet (meer) voor jezelf op te komen. 

Je kinderen groeien op. Hoe? Met een vader en moeder die zelf emotioneel beschadigd of verminkt door het leven gaan en zich ook zo gedragen in relatie tot elkaar. Zich ook zo gedragen naar de buitenwereld, als verwende kinderen die roepen en schreeuwen en eisen.

Die voordat ze iets bestudeerd hebben over hun kind al op de stoep van de school staan te protesteren, die opgefokt langs de lijn van het voetbalveld staan.

Kinderen, worden mishandeld.

Partners heersen over de andere partner.

Kinderen voelen de sferen, het verdriet, de onmacht van de ouders.

Op je werk functioneer je niet meer, al lange tijd niet meer.

Stampend, briesend opnieuw naar de school van je kind.. want de leerkracht heeft het toch gedaan, de school benadeelt mijn kind.

Een kind voelt wat het voelt...

een ouder die gefrustreerd is, teleurgesteld is, niet tot groei komt door ingeklonken gedrag..

Moeten jij en jij nu zo doorgaan?

Moet jij zo zonder groei en bloei blijven voorthollen, met al die stress met als die onverwerkte angsten?

Wordt het niet eens tijd dat je wakker gaat worden, je uitstrekt, opstaat en je verantwoordelijkheid weer neemt naar jezelf, naar de ander? 

Durf de schade eens op te nemen en trekt eerlijke conclusies.

Ga uit elkaar of blijf bij elkaar. Zoek betrouwbare hulp, kijk naar en verzorg je kinderen nu eens echt. En leef je niet uit op hen. Ook kleine kinderen worden groot en laat je hen dan net zo bungelen als jij ooit bungelde? 

Zij zijn toch in het leven gezet door jullie, omdat jullie ze wensten, naar hen verlangden. 

Wat is er gebeurd dat je tikken uitdeelt of ze emotioneel verwaarloost?

Steek je hand in eigen boezem en onderzoek, het is nooit te laat.

Praten helpt, heus.

"En dat er Mensen zijn die Zoenen.."

Zoek de verschillen en de overeenkomsten zou flauw zijn om hiermee te beginnen.

En toch… en toch..

Je zou kunnen opperen.. de twee foto's staan verkeerd.

Wat gebeurt er? Wat neem je op? Hoe kijk je en wat zie je?

Heb je even tijd? Maak je even tijd?

Oké.. ik ga het je uitleggen enkel wanneer je de tijd neemt.

Voor hele 'prillies' is deze blog niet. "Heart"en "'hard" stuff is dit hieronder.

Baffff.. het slaat in als een bom. 

De kleur blauw wijst op mentale kracht: hier is over nagedacht.

Pats.

Het spat uit elkaar.

Wat, wat spat uit elkaar?

De Liefde is niet meer als vroeger.

Hoe zie je dit?

Door de strakke harde 'paletmesstreken' die uiteindelijk de ijspegel vormen. Door de kleurkeuze.

De intentie was goed, super zelfs, vol verwachting naar de toekomst. Hoe zie je dit nu weer?

Door het licht vervagende geel, het verdwijnende groen en het gebroken rood wat nog naar boven kruipt. Hier is energie in gestoken. De kleur paars duidt op spijt en zelfs boetedoening. Er is hier iets goed misgegaan in relatie. Herinnering aan hoe het was.

Maar….Kijk rechts onder: warm rood en behaaglijk groen. (Groen de kleur van het hart, vertrouwen, evenwicht, stabiele liefde. Rood de kleur van de liefde, passie, energie, initiatief.

 Liefde is geminimaliseerd tot rechts onder in het hoekje;

ietwat warmer, voller, krachtiger daar, zie je dus nu. (rechts: oud symbool van de toekomst, wat gaat komen).

Verlangen naar de toekomst?

-Who knows-

Waarom en hoe dit alles is ontstaan weten we niet, daar gaat het niet om.

Waar het wel om gaat is dat hier crisis is.

Maar ook tegelijkertijd Hoop, zie nogmaals het rechterhoekje onder.

Iets slaat in als een bom, dat is duidelijk, het doet zeer, veel zelfs. 

Overeenkomst?

De kleur: kijk en zie..

Kracht in die kleuren…Geel, groen, rood en zelfs wit.

Daar gaan we weer met kijken en zien.

Geel: symboliek voor Hoop, Nieuw begin, Lente, Alles anders Gevoel.

Groen: symboliek voor Stabiliteit, Groei, Harmonie en Liefde.

Rood: symboliek voor Initiatief nemen en Daadkracht, Vurig, Passie, Kracht en Liefde.

Wit: symboliek voor Zuiverheid, Integriteit, Oprecht en Eerlijk willen zijn.

Daar ligt een gelofte in die kleuren, stil en oprecht.

Ooit was dit in de Ijspegel aanwezig die momenteel neerdondert.

Nu zit het in een nieuwe liefde.

Heus.. het mag.. neem de uitdaging aan en ga ervoor.

Vol en met de passie opnieuw en opnieuw.

"En dat er mensen zijn die zoenen"...

Marco Borsato uitte in die ene zin zijn pijn en verlangen.