ArsAccretio

Moeten Moeten Moeten Moeten Moeten…moe



Vooral heel lang en heel vaak naar het woordje 'moeten' kijken.
Graag zelfs, het 'moet' misschien. Kijk, lees het hardop en hoor de klanken. Neem het in je op.
Wat doet dat woordje met je? Wat zit in dit woordje?

Wat voel je binnen diep in jezelf opborrelen? Beetje ergernis, omdat je dit gevraagd wordt?
Of lichte weerstand; geen zin om dit te doen. Oh ja natuurlijk; geen tijd ervoor hebben. Dat zal het zijn.
Gauw vergeten en door met de dag, met je werk, met het moeten, met je afspraken, met zo veel
en zo vaak en zo snel mogelijk.

Word jij ook moe van dat woordje 'moeten'? Moe zit al in 'moeten'. Van 'moeten' word je 'ten'-minste 'moe'. Moeilijk dit? Oehhhh, wat ben je moe….

Van wie 'moet' iets? "Jah, van ons Moe, die zee dah altijd", zeg je als je wieg in Brabant stond.
Van moeders moet je dingen.
Van mama's mag je dingen.

Spreek het eens uit achter elkaar; "Mama Mama Mama en Moeder Moeder Moeder. Welk van de twee klinkt lichter, minder zwaar, minder vermoeiend?

Terug naar 'moeten'.
Probeer het vandaag eens een moment los te laten, die opgelegde plicht van 'moeten'. Je 'mag' het loslaten.
Doe eens iets waar je lichter van wordt al is het slechts vijf minuten.
En voel daarna bij jezelf wat werd geactiveerd in jouw systeem?

Jij 'mag' iets wat jij wilt. Het maakt je vrolijker, speelser dus minder ernstig en het geeft je iets waardoor jij je zorgen wat minder voelt. Je zwaar voelen door te veel verantwoordelijkheid naar het leven, naar je verleden, naar je moeder met al haar goedbedoelde 'bemoeizucht' en adviezen.
In die vijf minuten ben je in ieder geval in contact met jezelf, omdat het 'mag' van jezelf, je staat het jezelf toe. En wie weet kom je zo bij je meest creatieve ingeving van de dag: gewoon jezelf meer zijn is minder vermoeiend. Dagdag. Fijne dag. Dat Mag.