Lang leve het verschil

Lang leve het verschil!

Wat zou het saai zijn als iedereen hetzelfde was, dezelfde uitstraling, dezelfde karakterstructuur zou hebben. Hetzelfde zou denken en voelen. We zouden allemaal van hetzelfde brood en van dezelfde wijn houden, er zou geen onenigheid zijn over individuele keuzes, want iedereen houdt toch van hetzelfde? Hoe simpel zou het leven zijn of juist niet?

Niemand hoeft zich te ergeren, want we weten alles van elkaar; we voelen en denken toch hetzelfde. Je overbuurman bijvoorbeeld dat ben jij. Je kent hem en weet precies hoe hij reageert op iets wat jij niet of juist wel leuk vindt. Want we zijn allemaal hetzelfde.

Nu is het wel genoeg, na dit  bovenstaande te lezen voel je al weerzin en dit hoeft niet langer zo door te gaan, want hier heb je helemaal niets mee: Prima! Terecht dat je dit  zo ervaart.

Wij mensen zijn individuen en ook voelen we ons vaak goed in groepsverband. En heerlijk allemaal anders, we zijn uniek.

Wij willen onszelf zijn en meestal lukt dit aardig en voelen we ons hier prettig bij.

Mensen met een grote drang om zichzelf te zijn lopen graag aan de zijkant van de groep. Zij willen zich onderscheiden, bewust of onbewust.

Juist dit mag soms niet.

Waarom niet?

Zoveel boeiender is het om naar de ander te kijken hoe hij of zij zijn of haar leven invult, juist omdat we vaak zo verschillend zijn.

We kunnen hierdoor elkaar ook aanvullen, van elkaar leren en juist door het verschil naar onszelf leren kijken.

We kunnen juist door het verschil beter leren communiceren met elkaar, ons verdiepen in elkaar, ons inleven in de ander.

Wat heeft de ander af en toe nodig van mij?

Wat kan ik geven is iets heel anders dan hoe haal ik zo snel en zo veel mogelijk winst binnen.