Don't Worry: Be Happy

Niet realistisch natuurlijk.

Je overal zorgen over maken.

En ook niet realistisch is dit: alsof jij je altijd 'goed in je vel' kunt voelen.

Natuurlijk niet. 

Dat is ook al niet nodig: Bad Days mogen, moeten zelfs af en toe.

Mensen zijn niet statisch en altijd dezelfde in gevoelens en gedachten.

Juist flexibel leren zijn of de mening van de ander eens goed onderzoeken.

Je eigen overbodige ballast lekker loslaten.

                                           

                                                     Soms ook eens alleen durven zijn,
                                                   alleen met je gedachten en gevoelens.
                                                Ook dié vragen regelmatig om onderhoud.
                             Wolken en/of donkere stukken zullen altijd in je leven aanwezig zijn.
                                                    Net zo goed als de zon in je leven.

                                                       Je weet dat de zon er altijd is,
                                           echter je moet hem af en toe wel erbij trekken.
                                        Bewust de lucht schoonvegen, door het zelf te willen,
                                                   door zelf initiatieven te ontwikkelen,
                                               door zelf ergens moeite in te gaan stoppen.
                                    In die vriendschap, in die nieuwe job, in de ware liefde
                                                     zoals jij dit voelt op dit moment.

                                    Moeite ergens instoppen is ook werken, niets gaat vanzelf.

It's Me Man… It's Me…Listen To Me…. Please Listen..

"Give Me Space.."

Blind, murw, lamgeslagen…(letterlijk, figuurlijk?)

"Geef me de ruimte waar ik naar snak..

Vanuit mijzelf, vanuit mijn wezenlijke ME..

The One I Am, The One I Really Want To Become Eventually…"

In liefde en vrijheid ben je het aangegaan….

Verbintenis met je geliefde, verbinding met het contract, het verbond tussen soms tegengestelden.. soms… gaat het mis,
soms … lukt het niet…
soms… (raar woord)

meer soms dan vaak… gelukkig…

Als je Kijkt en niet verder leert Zien….
dan word je Verbond een Verband
jouw verband; verstrikt in elkaar?

Loepje nodig?…vergrootglas?
Here it is.. "Please Help Me Exercise…"

Verband.. is dit nodig?

Blijkbaar..

Wat is de functie van een verband……………………………………………………………?

Bij elkaar houden van de wond zodat de genezing tot stand kan komen.
Tijd,

Rust,

Afzondering,

Laat het Systeem zijn werk doen…

Daarna… Heling…

Groei..

Vernieuwde kracht..

Nieuwe energie..

Dus..

In je vernieuwende, helende kracht komen kan

ACTIE

betekenen.

‘Verbond versus Verband’ (kleur groen= o.a. harmonie, ook menselijke liefde met jezelf ervaren).

Of (kleur blauw = een verstandelijke/ rationele afweging maken).

‘Verbond versus Verband’ (nog niet los kunnen laten, rood: liefde, hmmm…dus vechten = ga ervoor = tegenstand (altijd ergens) = BIG TROUBLE (often not always),  passie, zwaar innerlijk gevecht vanuit opvoeding, milieu, omgeving.

Duidelijk?

Hoe vaak komt het voor dat jij de slip van je partner naast het bed

tijdens de veel te snel ingetreden ochtend naar de wasmand sleept ergens in de dag….?

Hoe vaak krijg je het voor elkaar dat jij geen aansluiting bij partner of vriendin/vriend

vindt, ontvangt…of nog erger….Zoekt…..

Bij degene die je echt liefhebt?

Hoe lang duurt het nog voordat je gaat praten.. durft te praten..

Mag praten.. wil praten.. van jezelf, enkel van jezelf.. echt communiceren..

met die ander waarbij het leven ooit goed was?

Leek te zijn?

Coming Home

Wat doet deze foto met je, als je langer Kijkt dan gebruikelijk?

Wat Zie je?

Een blauwe lucht, groen bedekte rotswanden, witachtige bodem en oh jah..

een mens.. neen, drie mensen. Nou én wil je zeggen?

Blijf kijken en wend je blik niet af… laat de foto op je inwerken.

Allereerst de compositie; magnifiek!

Waarom?

Zowel horizontaal als verticaal; prachtig evenwicht.

Maar ook…. 

Kijk naar de man, in het licht wit onderste deel; vrijwel in het midden tussen links en rechts.

Hij lijkt haast te hebben. Bestudeer zijn houding, zijn lichaamstaal.

Waarom heeft hij haast op vakantie?

Hij wil zich voegen bij de twee personen voor hem. Kijk maar.

Iets links vóór hem. Wanneer jij je ogen iets omhoog laat gaan zie je als het ware het samenkomen van de rotspartijen, volg die lijn verticaal. Dan een klein stukje groen/blauw, wat waziger tussen de rotsen en overgang naar de lucht. 

Pats: blauw… 

Wauwwww een trechter van blauw en jij.. jij kijkt omhoog. 

Jij wordt meegezogen, glijdt als het ware de ruimte in.. 

Zomaar als vanzelf. Wat voel je als je Kijkt?

Zie je ook?

Openheid? Ruimte? Losmaken van? Mega ruimte in je hoofd? Iets Groots, iets oneindig als je 'doorzoeft' naar boven?

Je wordt vanzelf stiller dan stil, vanaf de witte grond-groene rotspartij- blauwe lucht verder 

doorkijkend…

Voel jij je nietig nu?

Prima!

Denk aan André Kuipers

en zijn respect

voor alles op Aarde

tegelijkertijd

wat daarbuiten de Aarde is……..

Wordt het niet eens tijd dat wij hand in eigen boezem leren steken?

Dat we gaan nádenken en ernaar gaan leven ipv raak dartelen alsof het niet op kan?

Thuis komen bij jezelf, net als André 'thuis kwam' bij een stukje van hem zelf, 

als mens besefte hij dat hij zorg moet gaan dragen.

Zorg dragen en 'weten' dat wij heel veel nog niet weten

Nietig voelen en dit uitdragen verdient respect.

Laten we beginnen met moeite te stoppen in elkaar

 respect te leren tonen voor de ander.

Heel raar? Je krijgt het ooit terug.

After The Moment....

Fijn dat je weer heelhuids thuis bent gekomen.

Althans...

Zo lijkt het.

Geen wonden of gebroken ledematen, zelfs vervelende vliegen en muggen getrotseerd.

Ruzies bijgelegd, gekoesterd en bemind.

-Heelhuids-, slaat hier op je innerlijke belevingsmomenten.

Was het af en toe zwaar, heftig, confronterend?

Zwoegend, ploeterend, incasserend ook 'On Holiday'?

Voelde jij je klein en nietig zoals de persoon op de foto?

(Deze foto komt overigens volgende week terug!)

Durfde je het eerlijk toe te geven (aan jezelf) dat jij je leven nog niet op orde hebt, of nog steeds

 niet?

Meedoen met anyone, de 'drive' ervaren, the kick insite...

En ja, dan komt toch het moment van thuiskomen, letterlijk en figuurlijk.

Thuiskomen bij jezelf...

Wie ben je eigenlijk?

Wat wil je?

"Hoe red ik mijn eigen leven, met al die ogenschijnlijke puinhopen

van crisis en politiek, daarbij opgeteld mijn eigen onzekerheden?"

Jij die niet weet welke richting uit te willen groeien..

jij die niet kunt kiezen, want.....

Er zal altijd een 'want' zijn, altijd, such is live.

Je kunt echter wel het heft in eigen handen nemen,

door op het kruispunt van je leven

de beste keuze op dat moment te gaan leren maken. 

Weloverwogen...

Vanuit je eigen ervaringen, visie, persoonlijkheid.

En oh jah, vanuit je eigen Zijn.

Degene wie jij bent

mag kiezen 

of je rechtdoor of rechts af wilt...

OF...

Nog even wilt onderzoeken in de vorm van sparren 

of gewoon een goed gesprek.

Relaxen

op je levensbank dat mag ook al, helemaal in je eentje, dicht bij jezelf...

lekker ná luierend, afkickend van de vakantie, sudderend, dromend, genietend.

Denkend en

kijkend naar de lucht.

En daarin/tussen/achter die wolken

vind je de oplossing....

ALTIJD.

Als je maar lang genoeg en serieus Kijkt

dan Zie je vanzelf.