Lekker Kleine Woordjes

Build Yourself - Relatie -  Gezin - Carrière

Kort, Korter, Kortst: je hoort ze iedere dag, wel worden ze bijna overal over het hoofd gezien, onzichtbaar bijna inmiddels.

Klein zijn de boodschapjes soms, al te vaak groot tussen de regels……

Wanneer je 'praat' met elkaar; snel supersnel ff sms'en, ff dit ff dat, ff afkorten want lekker (ge)makkelijk voor de zender, is het heel goed mogelijk dat de info niet geheel binnen komt bij de ontvanger. (Op de manier zoals de zender het bedoeld heeft). De lettertjes begrijp je, maar de gevoelens erachter? Moet je die maar ruiken?

"Shit, Fuck, Kut"; wat betekent dit? Het zijn maar woordjes, maar wat zit erachter? Welk gevoel, welke emotie ook? Waarom gebruiken mensen woorden van gelijke strekking? Wat laat het zien van ieder, wat wil de ander laten zien door zich uit te drukken op deze manier waarvan stilletjes misschien gehoopt wordt dat dit provocatie legitimeert of een frustratie opwekt en waarom? Of is het dit allang niet meer zo; is het zijn doel voorbij gestreefd?

Voor velen heeft het zijn kracht, zijn waarde verloren, omdat de uitdrukking te pas en te onpas gebruikt wordt. Het is gemeengoed geworden zo'n kreet. 
Wat doen wij simpele zielen, kudde-dieren die wij zijn? Wij blijven gewoon lekker "kut" roepen met z'n allen, omdat we zo vervlakt zijn inmiddels. Niet eens meer in staat om een ander sjiek of sjeik vernieuwend woordje te verzinnen wat de massa, de kudde, de groep in een samenbundelende uitdragende kracht neer zal of kan zetten. 
Want stel je voor dat je saai overkomt als eenling, of dat men je uitlacht als je een 'spetterend' woordje introduceert. Wat dan? Ja wat dan? Wat voel je dan diep in je binnenste? Word je dan weer heftig geraakt omdat iets "getiggerd" is geworden vanuit je jeugd bijvoorbeeld, voel jij je niet meer in de groep op je gemak, voel jij je genegeerd omdat je iets anders doet dan anderen van je generatie of leeftijd, namelijk iets van jezelf uitdragen?

Twintig, dertig jaar geleden was dit juist de bedoeling te shockeren, provoceren door nieuw termen, nieuwe woorden te introduceren. Je ouders waren geschokt in het begin jaren zeventig/tachtig.

Voor de allereerste keer hoorde je als braaf mens iemand roepen aan de overkant van de straat:" I want to dig you!"

Zomaar midden op de dag, een wildvreemd 'hitserig' erg soepele bewegingen makende man jouw kant uit wijzend op de stoep aan de overkant van de straat.

Haha lach je nu, maar toen, was dit een sleutelmoment.

Toen wist je: "Heeeeh dit is anders aan het worden die maatschappij; het komt erg dichtbij; de vervlakking. Alles moet zomaar kunnen omdat de ander zin heeft in.

En wilde je dit?

Uiteindelijk belandde je bij je eigen normen en waarden patroon.

Je ging vanuit dit startpunt onderzoek doen; wat was mogelijk voor je, wat wilde je niet, hoezo niet of waarom wel. 

En nu 2011?
Vraag jij je dit nog af of hobbel je mee zonder na te denken?

Nu is veel vanzelfsprekend geworden. Het voegt niets meer toe; we weten veel, we kennen de woordjes, groot en klein. We weten wat het voorstelt, wat het is, wat het opwekt; letterlijk hebben we inmiddels vrijwel alles aanschouwt middels de vrouwvriendelijke porno, ja, wij vrouwen groeien ook!

Vroeger zei je nog als moeder tegen je zoontje van 12 die het durfde om het woordje 'kut" te gebruiken (het opvoedkundige plaatje wel compleet houdend in je achterhoofd):  "Oeiiii, dat is een heel fijn 'orgaantje' waar je later heel veel plezier van zult en kunt hebben; nu gebruik je het wel heel negatief"

…..ijdele hoop….

Een woordje, wat doet een woordje in hemels naam? Heeft dit dezelfde waarde bij jou als bij de ontvanger?
Voor de een is 'dun' iel, voor de ander is datzelfde woordje 'prachtig' en een derde vindt het enkel een constatering, niet meer en niet minder.

Wat bedoelt de zender met het ge-sms-te woordje? Is het lekker strak bedoeld of juist lollig - 'tof' zoals de Belgen gewoon zijn te zeggen- ? Of is het het welbekende HARNAS;  vet popi toch ff laten blijken. Dat daar juist iets zit wat je moeilijk vindt of waar je (nog) onzeker over bent dat vergeet jij, maar ook de zender...

Aha… Een pijnpunt dus. Er zit iets. Wat het is? Kom maar, praat maar, leg het uit. 

Duidelijk dus; vanaf nu zijn shit, fuck en kut synoniemen voor misschien wel onzekerheid, frustratie en/of onmacht…. want de groep, de kudde, de massa………..daar kun jij je in verschuilen, maar wel tot op zekere hoogte.