In Relatie met je Kinderen

Ouders en Kinderen

Weet je dat je heel erg veel van je kinderen kunt leren?

Even realistisch en eerlijk zijn: opvoeden is niet zomaar gebeurd, het duurt jaren en jaren. Je kinderen groeien en jij groeit  (hoe wonderlijk) met hen mee.
Het prille begin, letterlijk: buik die zwelt, niet alleen een buik die toeneemt, niet alleen fysiek.
Plots is daar ook ineens verantwoordelijkheidsgevoel, ergens nog diep verscholen. Ook veilig ingebed, nog niet compleet aanwezig nog niet volledig geactiveerd, nog geen groot besef misschien waarom dat verantwoordelijkheidsgevoel zich aandient. Het mag nog groeien, net zoals de baby in je buik.
Samen met je baby in de buik gaat het besef groeien dat jullie verantwoordelijk zijn als ouders.
Nog geen voorstelling van te maken; ja wel uit alle informatie, tastbaar of virtueel. Maar je eigen kind vasthouden, voelen, ruiken, proeven is heel wat anders dan alle informatie op de hele wereld. Dat leeft niet; wel dat voelen.

Een kind van ons, denk je, hoe moet dit? "Hoe voed(en) ik (wij) op, kan ik dit wel, zij wij wel instaat om uit te groeien tot volwassen, wijze ouders?"

Vraag je dit niet af; doe het, groei mee met de ontwikkeling van je kind. En ben niet te snel teleurgesteld als iets wat je hebt aangedragen aan opvoeding niet zo goed uitpakt of niet is gelukt nog; perfecte ouders bestaan niet.

Raar? Neen, niet raar, het is gecompliceerd dat opvoeden. Het is niet altijd gemakkelijk een goede relatie met je kinderen te onderhouden. Het vergt veel van ouders en nogmaals ouders mogen ook de kans krijgen om in hun rol als ouder te groeien.
Je zet een mensje op de wereld met iets heel eigens, iets heel unieks. Wanneer je als opvoeders in staat bent om samen met je kind het beste in het kind naar boven te halen heb je het heel goed gedaan.
Je kunt slechts je best doen, later kom je erachter dat het ontzettend belangrijk is dat je er bent voor hen, je kinderen: altijd. Of ze nu iets leuks of iets moeilijks kwijt willen aan je: ben er gewoon voor ze altijd.
Kleine kinderen: kleine zorgen, grote kinderen: grote zorgen. Dus groei mee met ze zodat je hen kunt blijven volgen, blijven begrijpen. Verdiep je in hun wereld.

Opvoeden gaat niet vanzelf, daar moet je aan werken. Dit kun je leren door raad te vragen als je niet weet hoe je je kind volgens jouw normen -  en waarden besef de beste opvoeding kunt geven.

Door je kinderen te knuffelen, met ze te spelen, te observeren, met ze te praten, met ze te lachen, met ze mee te groeien in iedere fase, er te zijn wanneer zij jou nodig hebben, zorg je voor een stevige vertrouwensband. Ze voelen zich veilig en geborgen bij jou. Dit is de basis.
Natuurlijk komen er minder prettige zaken het leven van het gezin inrollen, zorg dan als ouder dat er een heel groot vangnet in huis hangt: het vangnet dat liefde heet. Wanneer ze eens een keertje vallen dan vallen ze zich tenminste niet te pletter. Want ook liefde heelt.