Hey You 1

Build Yourself - Gezin - Opvoeden

Durf… jij toe te geven dat jij je avondmaaltijd die je zogenaamd liefdevol in de keuken bereidde zojuist in het toilet hebt uitgekotst?

Durf… jij toe te geven tegenover je man, je geliefde, je vriend, dat je wil voldoen aan een ideaal beeld wat ooit is ontstaan in je hoofd doordat bijvoorbeeld je omgeving mogelijk iets niet kon of kan geven wat je eigenlijk nodig had of nodig hebt om stabiel uit te groeien?

Een ideaal beeld wat je zelf gecreëerd hebt, waarvan je dacht (denkt), als ik dit ben, nou dan….

Dan houden ze wel van me, dan vinden ze me wel oké uiteindelijk. Dan krijg ik liefde, aandacht, die aai over mijn bol.

Je hunkert, je hunkert…

Dus… honger jij jezelf uit.

Dus… speel jij je spel in je eigen toneelstuk om te voldoen aan een beeld ontsproten uit een zelfgebouwd luchtkasteel. Steen voor steen eigenhandig opgebouwd uit kek beeldmateriaal van onder andere gelikte tv – en magazine beelden.

Dus…   laat je zien dat je naar liefde verlangt (wie niet), aandacht wil, armen om je heen, menselijk contact wil, verbinding wil.

Dus… zit je vrijwel ieder moment in jouw ‘privé zwembad’ vol gevoelens van onzekerheid en angst die je weerhouden om totaal vrij leven.

Dus… is het zover gekomen dat je ratio je gevoel niet meer kan corrigeren. Je gevoel leidt een eigen leven, een diep intens verborgen leven.. maar gek genoeg wel zichtbaar voor de buitenwereld.

Het ideaal beeld is zo vergankelijk, een zeepbel van deze tijd.

Zo tijdelijk als je naar de geschiedenis kijkt; neem de schilder Rubens met zijn rondborstige weelderig geschapen vrouwen; ideaal beeld van zijn tijd.

Ja meisjes en vrouwen; je helemaal te geven aan het leven vanuit je eigen authentieke zelf heb je  geblokt middels het in eerste instantie rationeel in stand houden (bewust/onbewust) van een ideaal beeld en deze misunderstanding is uiteindelijk gedownload in je gevoelstoestand.

Want je voelt je toch niet lekker, je voelt je down, je voelt je waardeloos, je voelt je passé, je voelt je niet de moeite waard, je voelt je ellendig, je voelt je onzeker.

Al deze gevoelens zijn de veroorzaker van tal van emoties; je tranen zitten achter je ogen, meer tranen dan je lief is, vaker dan je wilt toegeven. Je boosheid noemt men opvliegend gedrag.

Dus…durf je niet te leven op jouw eigen manier, zoals je eigenlijk zou willen. Zoals je eigenlijk zou kunnen leven als die grote bepalende voorschotelende maatschappij er niet geweest was, waarvan je alles moet om erbij te kunnen horen.