Kip zonder Kop

Build Yourself

Leer praten met jezelf, leer praten met je lief, met je kind, met je meerdere, met je vrienden.

Waarom?

Ken je de griezelig aparte verhalen van ouders of buren over kippen die vroeger geslacht werden met een touwtje vooral streng strak om hun nek gebonden? Zo strak dat je het spontaan met de kip ook zelf benauwd kreeg en je door alle spanning heen ontdekte dat je eigen nek ineens heel vastberaden omklemd werd door je eigen handjes, uit bescherming, het zou jou nooit overkomen zwoor je op dat moment. Echt eng, zo'n moord van een kip dit van heel dichtbij mee te maken. Ineens had je helemaal geen zin meer in morgen; zondag lees kipdag!

Voordat de kip in zijn kokendheet badje gleed, moest - ie natuurlijk wel eerst afscheid van het leven hebben kunnen nemen. Het zou wel erg Spartaans zijn om een nog levende Tokkie zonder voorbereiding onder te dompelen. Hier was dus de uitvinding: het touwtje!

In die dagen was er altijd wel iemand thuis die kon assisteren bij het 'kassie wijlen' krijgen van de braadkip in wording. De assistent moest het touwtje om de nek van de kip goed stevig aangetrokken houden:A hell of a job als je 9 jaar bent. Chapeau voor de durfal! 

Een aantal van het gezin trillend en bibberend binnen achter het glas naar buiten glurend om toch niets te missen van het drama wat zich onherroepelijk ging voltrekken na luttele seconden. Je moest  echt op tijd achter het glas staan want het kon zomaar gebeurd zijn. De bijl van de beul was genadeloos. Tsjakkk, krrrr.

Assistent totaal verbouwereerd met in de handjes het touwtje en jawel aan het uiteinde bungelde… de kippenkop met wijd opengesperde kraaloogjes. Het drama drong snel door tot binnenshuis en steeg tot ongekende hoogten nadat iedereen getuige was dat Tokkie zonder kop in hoog tempo zigzaggend naar de achterkant van de tuin sprintte. Onmiddellijk werden de binnenskamers blijvers voer voor psychologen: zonder kop je zondagkip zien zwoegen om zich in zijn grootste laatste stuiptrekking van paniek zigzaggend zwalkend uiteindelijk over te geven, daar in het verste hoekje van de tuin… en die moest jij zondag opeten...

Nooit vergeet je meer de blinde stuiptrekking van de zigzaggende kip; het spreekwoord als een kip zonder kop was letterlijk ontdekt voor je.

Waar staat dit spreekwoord nu symbool voor denk je wanneer we het op communiceren willen plakken? Wanneer iemand zegt: "Je kletst als een kip zonder kop", weet je dat het belangrijk is de rode draad (de samenhang) in het verhaal goed duidelijk te houden, niet heen en weer schieten langs allerlei denkbeeldige zijspaden, zigzaggend zoals de kip deed in een laatste stuiptrekking. Niet te veel en te ver uitweiden, onherroepelijk verdwaal je als je van de hoofdlijn te veel afdwaalt. Je doel in de gaten houden: wat wil je met je verhaal bereiken? Is er samenhang, klopt je verhaal, je lezing of je schrijven? Heb je ooit van interactie gehoord tijdens communiceren tussen mensen onderling? 


Waarom praten, waarom communiceren? 
Als mens bij de ander(en) zijn, deel uitmaken van iets. Om jezelf te uiten en zaken duidelijk maken, wat leeft er in je dit en nog veel meer via communicatie laten blijken. Deel uitmaken van de groep is belangrijk voor je. Herkenning en erkenning zoeken en vinden,  communiceren is hier een manier om aansluiting te vinden bij je groep waarin jij je goed voelt.
Praat, schrijf, luister, stel ook vragen, wees zelfs assertief, laat je stem horen, ook jij!

Wat gebeurde verder met Tokkie, de zondagkip?

Kip werd ontdaan van zijn veren door hem een paar seconden in kokend water aan zijn poten vast te houden. Hup, ondersteboven opgehangen aan de sponning van het schuurdeurtje en -plukplukpluk- de veertjes zweefden een voor een 'simple come jour' in slow motion zo vanuit het kippenvelletje (brrrr) de vuilnisemmer in. Klaar voor de oven.