Het kan beginnen met af en toe van die piepkleine, prille, lieve prikkeltjes die diep van binnen over elkaar heen buitelen.
Soms doen ze je helemaal niets. Je slaapt weer in en draait je om, je bromt een beetje in jezelf, zoiets van:"Verdorie wéér niet, weer niets gevoeld."
Niet zelden gebeurt het dat ze heen en weer schieten als raketten in je lijf, pijlsnel omhoog met de bedoeling om niet meer te landen. Zwevend, vliegend door de lucht, nooit meer met voeten op de grond. "Neen, nu nog niet, houd niet op, blijf alsjeblieft," smeek je in jezelf.
Totaal onverwacht, kunnen ze dus toe slaan.
In een mum van tijd groeien ze van tien naar miljarden. Ze kolken en dansen en draaien. Ze houden je nu wel wakker en maken je dronken van geluk. Ze vermeerderen zich iedere honderdste van een seconde en zorgen dat je geen enkele verzwakking voelt, geen moeheid, geen uitputting. Je lacht en ogen twinkelen.
Positieve energie maakt je energiek en krachtig, zomaar ineens en het gaat maar niet over.
Toch verdwijnen ze bijna altijd weer, traag en langzaam. Eigenlijk heb je dit niet eens meer in de gaten.
Verliefd.
Kijk weer eens in ogen van de ander, zoals je deed in de tijd dat je verliefd was.
Verwen de ander weer eens zoals je deed in het begin, verras dit weekend eens zonder reden je geliefde.
Fijn weekend en geniet van elkaar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten