Flirtangst
Wel willen en niet kunnen, niet durven. Het Spaans benauwd krijgen.
Warmte en koude wisselen elkaar af, klamme handen en een akelig gevoel in je maag en buik. Wat zelfs aanzwelt bij iedere gedachte om toenadering te zoeken.
Ken je dit verschijnsel? Niet op een jongen, meisje, vrouw of man af durven te stappen of te reageren. Misselijk van angst en je zo statisch voelen, dat het lijkt alsof je voeten vastgespijkerd zijn aan de vloer?
Flirten; het gaat vaak zo vanzelf, zo'n klein moment. Je hebt het amper in de gaten, het was er en ineens is het voorbij.
Er was in die verdwenen minuut een mens, iemand die belangstelling voor je had. Iemand die naar je keek, contact zocht met ogen, met een lach.
De herinnering van de aandacht blijft hangen, het maakt je vrolijker, ja zelfs blij.
Een heus obstakel kan het worden, je voelt je geremd en onzeker. Alsof de halve wereld naar je kijkt.
Je voelt je kleiner dan klein en zwaarder dan zwaar.
Geen glimlach of spontane beweging, geen enkel fluisterwoordje. Wat wel is en steeds toeneemt is groeiende angst: flirtangst.
Praat er over, je bent echt niet de enige..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten