Niet gemakkelijk om in vrijwel alle omstandigheden
met beide benen
stevig op de grond in je schoenen te blijven staan.
Toch wordt dit verlangd van je in de maatschappij.
waarin je jezelf moet bewijzen omdat je nog te jong bent, te onervaren, te nieuwbakken.
"Soms ben ik hard soms ben ik koel,
ik zeg dan niet wat ik bedoel."
Uit: Blöf 'Meer kan het niet zijn'.
Is dit eigenlijk niet prachtig?
Het niet altijd kunnen nog, het niet altijd weten nog?
Heeft iedereen dit niet op en in diverse tijden van zijn /haar leven?
Waarom zijn we dan zo ongeduldig, zo gehaast, zo gestrest
als er een Nieuwe op de werkvloer komt, die 'het' nog moet leren.
Waarom eisen we dan zoveel van die Nieuwe, die "Dropkoning"?
Omdat er toch iémand moet zijn die drop voor ons haalt?
Waarom?
Het zegt meer over jezelf dan over de nieuweling.
Mensen in hun kracht zetten lukt veel sneller en met meer resultaat
door hem of haar in waarde te laten, door het beste in die persoon naar boven te halen.
Tja… dat vraagt wel om mensenkennis en bovendien om inzicht in jezelf te hebben.
Veel relaxter, veel gezonder, veel stimulerender
dan iemand snel afbreken of lekker hard en koel zijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten