Wel graag een persoon die stevig gegrond is met beide benen op de grond.
Goed kan focussen alsook in staat is helicopterview toe te passen.
Die zonder het eigen evenwicht te verliezen de ander kan 'liften'.
Partner, vriend, vriendin, kind, collega het doet er niet toe wie.
Wat kun jij zelf de ander geven?
Ben je al zover dat je niet weer té ver gaat, zelfs niet weer té ver gaat wanneer de ander het
overbekende slachtofferrolletje speelt en jullie beiden door elkaar in de greep te houden je emotioneel gechanteerd voelt?
Herken je dit?
Wat gebeurt er als je de ander met respect uitnodigt om een gelijkwaardig gesprek aan te gaan?
En nu niet eens de ander in een bepaalde 'rol' alvast duwen van ondergeschikte of de ander vanuit een ouderrol telkens opnieuw dominant benaderen door jouw manier van communiceren.
Ben je al zover dat je goed in balans bent, ben je al zover dat je jezelf kent en weet waar je eigen grenzen liggen?
Dan pas ben je in staat om de ander te helpen te groeien.
Maar hoe doe je dit het onduidelijke "liften" bij de ander?
Door te observeren wat heeft de ander nodig, door goed te luisteren met name wat er juist niét gezegd wordt; in staat zijn tussen de regels door te lezen.
Door achter de werkelijke behoeften te komen wat de ander nodig heeft en niet door jouw wensen op de ander te plakken.
Door dus goed te leren communiceren.
Ieder mens is uniek; ieder mens mag uitgroeien en opbloeien volgens zijn eigen grondpatroon.
Waneer je ontevreden bent over de ander zegt dit meer over jezelf dan over de ander.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten