Wat doet deze foto met je, als je langer Kijkt dan gebruikelijk?
Wat Zie je?
Een blauwe lucht, groen bedekte rotswanden, witachtige bodem en oh jah..
een mens.. neen, drie mensen. Nou én wil je zeggen?
Blijf kijken en wend je blik niet af… laat de foto op je inwerken.
Allereerst de compositie; magnifiek!
Waarom?
Zowel horizontaal als verticaal; prachtig evenwicht.
Maar ook….
Kijk naar de man, in het licht wit onderste deel; vrijwel in het midden tussen links en rechts.
Hij lijkt haast te hebben. Bestudeer zijn houding, zijn lichaamstaal.
Waarom heeft hij haast op vakantie?
Hij wil zich voegen bij de twee personen voor hem. Kijk maar.
Iets links vóór hem. Wanneer jij je ogen iets omhoog laat gaan zie je als het ware het samenkomen van de rotspartijen, volg die lijn verticaal. Dan een klein stukje groen/blauw, wat waziger tussen de rotsen en overgang naar de lucht.
Pats: blauw…
Wauwwww een trechter van blauw en jij.. jij kijkt omhoog.
Jij wordt meegezogen, glijdt als het ware de ruimte in..
Zomaar als vanzelf. Wat voel je als je Kijkt?
Zie je ook?
Openheid? Ruimte? Losmaken van? Mega ruimte in je hoofd? Iets Groots, iets oneindig als je 'doorzoeft' naar boven?
Je wordt vanzelf stiller dan stil, vanaf de witte grond-groene rotspartij- blauwe lucht verder
doorkijkend…
Voel jij je nietig nu?
Prima!
Denk aan André Kuipers
en zijn respect
voor alles op Aarde
tegelijkertijd
wat daarbuiten de Aarde is……..
Wordt het niet eens tijd dat wij hand in eigen boezem leren steken?
Dat we gaan nádenken en ernaar gaan leven ipv raak dartelen alsof het niet op kan?
Thuis komen bij jezelf, net als André 'thuis kwam' bij een stukje van hem zelf,
als mens besefte hij dat hij zorg moet gaan dragen.
Zorg dragen en 'weten' dat wij heel veel nog niet weten
Nietig voelen en dit uitdragen verdient respect.
Laten we beginnen met moeite te stoppen in elkaar
respect te leren tonen voor de ander.
Heel raar? Je krijgt het ooit terug.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten