Cycli zijn Metingen van Veranderingen

Cycli zijn metingen van verandering. Of het nu Carrière betreft of Relatie, Build Yourself of Gezin. Ze  worden overal bij iedereen en op elk gebied soms zichtbaar.

Als je vindt dat een bepaald doel gerealiseerd moet worden moet er ergens verandering gaan plaatsvinden, heb je  vorige week gelezen.

Gemakkelijker geschreven dan gerealiseerd.

Want de verleiding om een besluit uit te stellen of zelfs te vermijden is waarschijnlijk sterker. Je doet dit omdat je verlangt naar de ‘oude’ situatie, de situatie toen de dingen nog ‘normaal’ leken. Dit verlangen is altijd aanwezig in de hoop dat de noodzaak tot verandering vanzelf verdwijnt.

Soms lijkt het of deze truc van jezelf werkt en lijkt het alsof de ‘status quo’ (de oude situatie) intact blijft.

Een crisis die zich aandient kan ook een kleine crisis zijn, toch is het belangrijk ernaar te luisteren, hoe klein ook. Het gevoel wat de crisis je geeft is belangrijk materiaal om je bewust te worden van je gedragspatronen door de jaren heen ontwikkeld.

Een onbewust gevoel bewust leren maken in jezelf is essentieel voor persoonlijke groei, want dit gevoel negeren is in feite een soort falen en individuele groei stagneert.

Wanneer je geen keuze durft te maken, een keuze maken uitstelt of zelfs vermijdt kan het zijn dat jij je als slachtoffer opstelt en wacht op de ‘reddende arm’ die door derden uitgestoken wordt. Je wacht op de ander die de keuze voor je gaat maken; je neemt niet je eigen individuele verantwoordelijkheid naar jezelf toe, maar je geeft hierdoor toestemming aan de ander om hen beslissingen te laten nemen over jouw leven.

Elke keer dat een besluit niet genomen wordt door jezelf, worden gedragspatronen onbewust sterker. Wat in aanleg aanwezig was toen je jong was, wordt later routine en tenslotte je valkuil.

Wanneer je keer op keer en bewust geen beslissingen neemt over je eigen leven wordt er juist enorme stress opgebouwd met betrekking tot een bepaalde situatie tot het uiteindelijk ontploft.

En juist dan komt het onvermijdelijke als echt heavy stuff op je pad, dat niet nodig was geweest als je de eerdere en minder zware crisissen bewust in de ogen had gekeken.

De catastrofe die daarvan het resultaat is, is niet het noodzakelijke gevolg van een opeenstapeling van crisissen, maar van het vermijden van het maken van keuzes.

Crisissen zijn, hoe groot of klein ook, zeer noodzakelijk persoonlijke groeimogelijkheden, de enige mogelijkheden die je ooit zult hebben in je leven.  

Door alle dagen Zondagen te laten zijn (niets essentieel ondernemen) creëer je geen uitdagingen in je leven.

De kunst is steeds alert te blijven door bewust zelfonderzoek, door het verruimen van je horizon en je te bevrijden van onbewuste gewoontepatronen.

Hoe? Praat erover met iemand die jij vertrouwen kunt en wiens horizon verder reikt dan het jouwe. Geen enkel persoon kan iets aanreiken wat buiten het bevattingsvermogen van hem of haarzelf ligt. Een hulpverlener kan net zoveel aandragen als hij/zij in zijn/haar eigen leven aanbrengt. Wees kritisch en kom voor jezelf op.