Sluit je ogen eens op deze maandag en herinner je de geur van de prille lente. Hoe zacht, hoe fris.
Met haar toch al heldere kleuren, haar ontluikend schuchtere look. Haar glorie en haar dapperheid.
Vergeet niet haar kracht; doe het maar eens na zo door die aarde heen te boren. Dit betekent: ik wil, ja ik wil, ik wil echt, ik ga door, ik zal er komen, daar waar ik zijn wil.........
Fantastisch toch, die natuur, wat een power, keer op keer.
Gewoon doorgaan, ieder jaar opnieuw.
Grandioos.
Chapeau voor de lente.
Voor een nieuw begin.
Pas het nu eens toe op jezelf.
Chapeau voor jezelf, omdat je het toelaat kracht te putten uit een beetje lente (lees: nieuw begin, whatever it is) aan jezelf te geven. Vergeet niet dat je ieder moment, elke seconde in je leven kunt kiezen om opnieuw te beginnen. Want het is jouw leven, jouw vrijheid, jouw verantwoordelijkheid die je hebt ten aanzien van jezelf, ten aanzien van de ander, ook ten aanzien van de natuur in en om ons.
Zomaar iets laten ontluiken in de bijna winter, daar is moed voor nodig.
Kijk naar de natuur en leer van haar eeuwig geduldig tot bloei komen voor sterven en opnieuw herrijzen.
Namasté.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten